Tranquilo, the Spanish way of life

Vermoeid staar ik naar het scherm van mijn laptop; ik zit op een van de vele terrasjes die de universiteitscampus van Universidad Politécnica Valencia rijk is. Ik gooi mijn koud geworden café con leche naar binnen en buig me nog eens over de ingewikkelde vakkenroosters van de faculteiten Industrieel Ontwerpen en Bellas Artes (Schone Kunsten).









Ik mag zelf mijn vakken kiezen en mijn rooster samenstellen, wat zorgt voor een flink gepuzzel met alle tweedejaars-, derdejaars- en keuzevakken. Daarnaast heb ik twee weken de tijd om vakken binnen te lopen om te kijken of ik het wat vind. Mijn plannen om vakken aan de kunstacademie te volgen worden nogal bemoeilijkt omdat er per vak maar 5 plekken voor Erasmusstudenten zijn en de Erasmusstudenten van de eigen faculteit voorrang krijgen. (natuurlijk ook wel terecht)
Op dit moment is het plan een minimaal aantal zo leuk mogelijke vakken te kiezen, en verder zoveel mogelijk leuke dingen naast de studie te doen. Zo wil ik veel gaan fotograferen (zowel digitaal als analoog), gaan sporten (yoga?) en veel gaan reizen (Hello, Spain!). Wanneer mijn Erasmusbeurs eindelijk wordt gestort kan ik dat plan ook gaan verwezenlijken :-)


Afgelopen week heb ik al flink wat sightseeing gedaan en zowel veel van het dagelijks leven als het nachtleven van Valencia meegepakt. Het eerste weekend dat ik hier zat had ik meteen onverwachts bezoek; Mark en zijn mentorkindje Michiel waren naar Valencia komen liften. Omdat ik een halve dag later in Valencia aankwam dan zij hebben ze mij de mooie plekjes van Valencia kunnen laten zien in plaats van andersom!



Het nachtleven in Valencia is heel anders dan ik gewend ben. Sowieso begint het pas rond 3-4 uur ’s nachts druk te worden in de clubs. Om de tijd te doden en ook uit economisch oogpunt beginnen Spanjaarden de avond met flessen drank die ze op straat gaan opdrinken (daar hebben ze zelfs een woord voor uitgevonden: botellon) Toegang tot clubs is vaak ook minstens 10-20 euro en voor een biertje betaal je minstens 6 euro. Voor een fles vodka betaal je in de ‘Mercadona’ daarentegen maar 4 euro. Dat hebben ze slim bekeken, die Spanjaarden.


In tegenstelling tot andere studentenhuizen in Valencia woon ik vrij luxe. Ik woon dan ook bij een heel burgerlijk stelletje in huis (dat hadden ze me vantevoren niet verteld). Gelukkig heb ik hier genoeg andere dingen te doen en zijn ze zelf ook weinig thuis. Lopend ben ik binnen 10 minuten bij de Turia, de opgedroogde rivier die het centrum omgrensd en die omgetoverd is tot een groot park waar Valencianen komen om te sporten, voor de rust of voor gezelligheid. Het uitzicht vanaf de 15e verdieping is geweldig, en wanneer Valencia CF - Atlético Madrid speelt in het stadion kan ik bijna live meegenieten. Vanavond ga ik ergens een fiets die in een doos uit China is gekomen in elkaar klussen (je bent delftenaar of je bent het niet :-)) zodat ik, wanneer het weer me niet in de steek laat, op m’n fiets nog meer van Valencia kan ontdekken.

Tot snel! Abrazos, Fleur

‘Estamos muuuuuuy cansados’

Het is 8.00 uur ’s ochtends. Met waterige ogen stort ik me op mijn vaste plek in het –door de loeiende airco, veel te koude- klaslokaal. Tien minuten te laat komt onze Profesora Español, Diana, vrolijk het klaslokaal binnengelopen. ‘¡Hola a todos! ¿Cómo estaís?’
‘Estamos muuuuuuy cansados’ is het antwoord dat zuchtend uit de klas omhoog komt. En moe zijn we zeker, want het leven van een Erasmus student in Gandía is maar wát zwaar. Grappend zegt Diana 'Jullie zijn zeker weer naar de CocoLoco geweest?' 'Sí, Diana, sí'

Vanaf het eerste moment dat je hier rondloopt maak je bergen nieuwe vrienden (voornamelijk andere Erasmusstudenten) waarmee je van alles moet ondernemen, daarnaast ligt het appartement op twee minuten lopen van het strand, dus dat is ook elke dag verplichte kost. Om het allemaal nog erger te maken worden er elke dag allerlei Erasmus activiteiten en feesten georganiseerd. Daarnaast moet er natuurlijk ook nog gewoon Spaans geleerd worden om de colleges te kunnen begrijpen, dus dat ook wij (dankbaar) niet onder de Spaanse siësta uitkomen valt te begrijpen.

Naast de vele leuke activiteiten in Gandía moest er natuurlijk ook een kamer in Valencia gevonden worden. Om het mezelf makkelijker te maken plaatste ik een berichtje met mijn telefoonnummer op een Valenciaanse kamer-zoek website (onder het mom van ‘ik zie wel wat het oplevert’). Lang hoefde ik niet te wachten, want vanwege het enorme kameroverschot in Valencia is iedereen wanhopig op zoek naar studenten om lege kamers op te vullen: Vanaf het moment van plaatsen stond mijn telefoon roodgloeiend van mensen die mij hun kamer aanboden. Het was nog bijzonder lastig alle gesprekken in het Spaans te moeten voeren, maar het lukte me een aantal bezoeken af te spreken voor de volgende dag. Direct na mijn lessen vertrok ik met Emanuela en Gizem naar Valencia voor onze kamerzoektocht.
Na een lange vermoeiende middag en avond heen en weer reizen door Valencia, twijfels en moeilijkmoeilijk, besloot ik te kiezen voor de kamer die ik die dag als eerste had gezien: Een kamer op de 15e verdieping van een gebouw, uitzicht op de bergen en de zee, dicht bij de universiteit en met de metro perfect te bereiken vanaf het station, een tweepersoonsbed (yes! genoeg plek voor logees dus), en twee spaanse huisgenootjes, een jongen en een meisje. Vanwege de taalbarrière heb ik nog niet echt diepgaande gesprekken met m'n huisgenootjes kunnen voeren, maar ik zie wel hoe het loopt. Mochten ze niet leuk zijn, dan heb ik hier in Gandía in elk geval genoeg nieuwe vrienden gemaakt :)

Dit weekend verhuis ik al mijn spullen naar Valencia en dan gaat maandag mijn grote avontuur beginnen! Inschrijven op de universiteit, vakken kiezen, eventueel sporten of creatieve cursussen kiezen en natuurlijk Valencia gaan ontdekken. Van 8-12 oktober hebben we een lang weekend vrij in verband met nationale feestdagen en het schijnt nogal groots gevierd te worden. Ik heb er zin in!

Ik hou jullie op de hoogte! X Fleur

De eerste week in vogelvlucht

Na een week heb ik dan eindelijk een moment gevonden om mijn eerste berichtje vanuit Spanje te plaatsen!

Het begon vorige week maandag toen ik met Emanuela naar Palma de Mallorca vloog. Emanuela had een enorm uitzwaaicommittee bij zich, terwijl ik me gelukkig alleen over m'n ouders hoefde te ontfermen. Ik had het al zwaar genoeg met alleen het afscheid van mijn ouders, want de tranen vloeiden rijkelijk. (ik wil niet weten hoeveel tranen ik had geproduceerd met zoveel uitzwaaiers als Emanuela had) Nadat de tranen gedroogd waren stapten we als een van de laatsten het vliegtuig in en het avontuur kon beginnen!













In Palma hebben we meteen onze versgeleerde spaanse woordjes gebruikt om erachter te komen hoe we bij ons hostel moesten komen -¿Dónde está..? (waar is..)/ Puedo ir a.. (ik wil naar .. gaan) etc.- Uiteindelijk werden we door de buschauffeur ergens in het centrum van Palma gedropt waarna we nog een eind met onze giga zware koffers door het centrum moesten sjouwen. Aangekomen bij het hostel bleek dat we in een van de leukste straatjes van Palma zaten, met tapas-barretjes, cocktailbarretjes, restaurantjes, dans-café's.. ¡Perfecto! Voordat we gingen slapen zijn we nog maar even de Sangria gaan uitproberen in het el cheapo cocktailbarretje om de hoek waar we vanaf toen elke avond wel even te vinden waren.










De rest van de week hebben we lekker wat door Palma gelopen (de leuke spots heb je in een dag allemaal wel al gezien), lekker in de zon gelegen, cocktails gedronken, tapas gegeten, een (gefaalde) excursie naar een Duits vakantieoord op Mallorca waar we de boot naar een natuurpark-eiland misten en dus maar de middag met zumo-smoothies op het terras hebben doorgebracht. Het goede leven, zullen we maar zeggen..

Vrijdag zijn we met de boot naar van Palma naar Valencia vertrokken. Eerlijk gezegd was het niet bepaald milieu-neutraal, want ik denk dat de boot die voor minstens 500 mensen bedoeld was maar voor 5% bezet was. Met als gevolg dat het dek totaal verlaten was en we lekker onze handdoekjes gespreid hebben op het dek om uren te genieten van de zon.












Na 8 uur varen kwamen we eindelijk aan in Valencia, waarna we zijn doorgegaan naar ons tijdelijke appartement in Gandía. We hebben een Turkse 'roommate' die in Valencia aan haar PhD gaat beginnen. Maandag start onze talencursus, en tot die tijd gaan we nog even genieten van het strand dat je vanaf ons balkonnetje al kunt zien liggen :)

Liefs, Fleur

PS. om de ervaringen van mijn reisgenootje te lezen, kijk op emanuela.waarbenjij.nu

PS. Als de internetverbinding het toelaat zal ik proberen zoveel mogelijk foto's op internet te zetten.