Ik mag zelf mijn vakken kiezen en mijn rooster samenstellen, wat zorgt voor een flink gepuzzel met alle tweedejaars-, derdejaars- en keuzevakken. Daarnaast heb ik twee weken de tijd om vakken binnen te lopen om te kijken of ik het wat vind. Mijn plannen om vakken aan de kunstacademie te volgen worden nogal bemoeilijkt omdat er per vak maar 5 plekken voor Erasmusstudenten zijn en de Erasmusstudenten van de eigen faculteit voorrang krijgen. (natuurlijk ook wel terecht)
Op dit moment is het plan een minimaal aantal zo leuk mogelijke vakken te kiezen, en verder zoveel mogelijk leuke dingen naast de studie te doen. Zo wil ik veel gaan fotograferen (zowel digitaal als analoog), gaan sporten (yoga?) en veel gaan reizen (Hello, Spain!). Wanneer mijn Erasmusbeurs eindelijk wordt gestort kan ik dat plan ook gaan verwezenlijken :-)
Afgelopen week heb ik al flink wat sightseeing gedaan en zowel veel van het dagelijks leven als het nachtleven van Valencia meegepakt. Het eerste weekend dat ik hier zat had ik meteen onverwachts bezoek; Mark en zijn mentorkindje Michiel waren naar Valencia komen liften. Omdat ik een halve dag later in Valencia aankwam dan zij hebben ze mij de mooie plekjes van Valencia kunnen laten zien in plaats van andersom!
Het nachtleven in Valencia is heel anders dan ik gewend ben. Sowieso begint het pas rond 3-4 uur ’s nachts druk te worden in de clubs. Om de tijd te doden en ook uit economisch oogpunt beginnen Spanjaarden de avond met flessen drank die ze op straat gaan opdrinken (daar hebben ze zelfs een woord voor uitgevonden: botellon) Toegang tot clubs is vaak ook minstens 10-20 euro en voor een biertje betaal je minstens 6 euro. Voor een fles vodka betaal je in de ‘Mercadona’ daarentegen maar 4 euro. Dat hebben ze slim bekeken, die Spanjaarden.
In tegenstelling tot andere studentenhuizen in Valencia woon ik vrij luxe. Ik woon dan ook bij een heel burgerlijk stelletje in huis (dat hadden ze me vantevoren niet verteld). Gelukkig heb ik hier genoeg andere dingen te doen en zijn ze zelf ook weinig thuis. Lopend ben ik binnen 10 minuten bij de Turia, de opgedroogde rivier die het centrum omgrensd en die omgetoverd is tot een groot park waar Valencianen komen om te sporten, voor de rust of voor gezelligheid. Het uitzicht vanaf de 15e verdieping is geweldig, en wanneer Valencia CF - Atlético Madrid speelt in het stadion kan ik bijna live meegenieten. Vanavond ga ik ergens een fiets die in een doos uit China is gekomen in elkaar klussen (je bent delftenaar of je bent het niet :-)) zodat ik, wanneer het weer me niet in de steek laat, op m’n fiets nog meer van Valencia kan ontdekken.
Tot snel! Abrazos, Fleur
Geen opmerkingen:
Een reactie posten