‘Estamos muuuuuuy cansados’

Het is 8.00 uur ’s ochtends. Met waterige ogen stort ik me op mijn vaste plek in het –door de loeiende airco, veel te koude- klaslokaal. Tien minuten te laat komt onze Profesora Español, Diana, vrolijk het klaslokaal binnengelopen. ‘¡Hola a todos! ¿Cómo estaís?’
‘Estamos muuuuuuy cansados’ is het antwoord dat zuchtend uit de klas omhoog komt. En moe zijn we zeker, want het leven van een Erasmus student in Gandía is maar wát zwaar. Grappend zegt Diana 'Jullie zijn zeker weer naar de CocoLoco geweest?' 'Sí, Diana, sí'

Vanaf het eerste moment dat je hier rondloopt maak je bergen nieuwe vrienden (voornamelijk andere Erasmusstudenten) waarmee je van alles moet ondernemen, daarnaast ligt het appartement op twee minuten lopen van het strand, dus dat is ook elke dag verplichte kost. Om het allemaal nog erger te maken worden er elke dag allerlei Erasmus activiteiten en feesten georganiseerd. Daarnaast moet er natuurlijk ook nog gewoon Spaans geleerd worden om de colleges te kunnen begrijpen, dus dat ook wij (dankbaar) niet onder de Spaanse siësta uitkomen valt te begrijpen.

Naast de vele leuke activiteiten in Gandía moest er natuurlijk ook een kamer in Valencia gevonden worden. Om het mezelf makkelijker te maken plaatste ik een berichtje met mijn telefoonnummer op een Valenciaanse kamer-zoek website (onder het mom van ‘ik zie wel wat het oplevert’). Lang hoefde ik niet te wachten, want vanwege het enorme kameroverschot in Valencia is iedereen wanhopig op zoek naar studenten om lege kamers op te vullen: Vanaf het moment van plaatsen stond mijn telefoon roodgloeiend van mensen die mij hun kamer aanboden. Het was nog bijzonder lastig alle gesprekken in het Spaans te moeten voeren, maar het lukte me een aantal bezoeken af te spreken voor de volgende dag. Direct na mijn lessen vertrok ik met Emanuela en Gizem naar Valencia voor onze kamerzoektocht.
Na een lange vermoeiende middag en avond heen en weer reizen door Valencia, twijfels en moeilijkmoeilijk, besloot ik te kiezen voor de kamer die ik die dag als eerste had gezien: Een kamer op de 15e verdieping van een gebouw, uitzicht op de bergen en de zee, dicht bij de universiteit en met de metro perfect te bereiken vanaf het station, een tweepersoonsbed (yes! genoeg plek voor logees dus), en twee spaanse huisgenootjes, een jongen en een meisje. Vanwege de taalbarrière heb ik nog niet echt diepgaande gesprekken met m'n huisgenootjes kunnen voeren, maar ik zie wel hoe het loopt. Mochten ze niet leuk zijn, dan heb ik hier in Gandía in elk geval genoeg nieuwe vrienden gemaakt :)

Dit weekend verhuis ik al mijn spullen naar Valencia en dan gaat maandag mijn grote avontuur beginnen! Inschrijven op de universiteit, vakken kiezen, eventueel sporten of creatieve cursussen kiezen en natuurlijk Valencia gaan ontdekken. Van 8-12 oktober hebben we een lang weekend vrij in verband met nationale feestdagen en het schijnt nogal groots gevierd te worden. Ik heb er zin in!

Ik hou jullie op de hoogte! X Fleur